Wczoraj Leon tryskał energią i był duszą towarzystwa. Dziś snuje się po domu, zamknięty w sobie, bez sił. Nic się nie wydarzyło.
Nie musisz go utwardzać ani wysyłać na zajęcia z pewności siebie. On odbija to, co ma wokół siebie — i to jest jego sposób działania, nie brak charakteru.
Czym jest dziecko Reflektor?
To najrzadszy typ, mniej więcej jedna osoba na sto. Nie ma żadnego stałego, własnego źródła energii — cała pochodzi z otoczenia i zmienia się razem z nim. Dlatego takie dziecko jest najlepszym barometrem domu, jaki można sobie wyobrazić.
Dlaczego dziecko każdego dnia jest inne?
Poniedziałek po weekendzie u babci: spokojny, rozmowny. Środa po dniu w świetlicy: rozdrażniony i przyklejony do Ciebie. Ta sama sytuacja, dwa różne dzieci.
Każdego dnia jest w innym otoczeniu, wśród innych ludzi i nastrojów. To, co u innych dzieci jest stałym rdzeniem, u niego zmienia się z dnia na dzień. Wymaganie stałości — „zdecyduj się wreszcie" — jest wymaganiem czegoś, czego fizycznie nie ma. Zamiast tego pomóż mu zauważyć wzorzec: co się z nim dzieje po szkole, co po weekendzie, co po wizycie u rodziny.
Dlaczego dziecko wyczuwa napięcie w domu?
Kłótnia z partnerem, ucięta w pół zdania, gdy Leon wszedł do kuchni. Nikt nie podniósł głosu. Dwie godziny później Leon rozbija talerz i wpada w histerię o nic.
Nie ma filtra, który by go od tego odgrodził. Ciche napięcie między dorosłymi wchodzi w niego bez pytania i wychodzi później jako nadpobudliwość albo płacz. Gdy widzisz nagłą zmianę zachowania, sprawdź najpierw, co dzieje się w domu, a nie co jest nie tak z dzieckiem. Bardzo często to nie jest jego stan, tylko Wasz.
Ile czasu dać dziecku na ważną decyzję?
Maja ma wybrać szkołę średnią. Mówisz: „masz tydzień, zdecyduj". Po tygodniu wybiera to, co poleciła koleżanka, a po dwóch miesiącach jest wypalona i nie chce tam chodzić.
Ten typ dochodzi do własnego zdania powoli, przez rozmowę z wieloma osobami i przespanie się z tematem wiele razy. Przy poważnych sprawach potrzebuje nawet miesiąca. Decyzja podjęta pod presją czasu prawie nigdy nie jest jego własna — to zwykle cudza, przejęta od kogoś, kto akurat mówił najgłośniej. Dodawaj: „nie musisz odpowiadać dzisiaj, wrócimy do tego za tydzień".
Dlaczego samotność w pokoju nie jest karą?
Leon wraca ze szkoły i zamyka się w pokoju na godzinę. Chcesz go wyciągnąć, bo martwi Cię, że się izoluje.
Nie izoluje się — czyści się. Po dniu w klasie nosi w sobie nastroje trzydziestu osób i musi je z siebie zdjąć, żeby wiedzieć, co jest jego. Ta godzina to nie wycofanie, tylko powrót do siebie i najlepsza rzecz, jaką możesz mu zapewnić po powrocie do domu.
Ulga dla rodzica
Twoje dziecko nie jest chwiejne ani bezwolne. Jego zmienność to informacja o świecie, w którym akurat jest — bardzo rzadka i bardzo cenna umiejętność.
Najwięcej dasz mu, pilnując otoczenia: kto jest wokół, jaka jest atmosfera w domu, czy ma gdzie się wyciszyć.